1. امامت وفلسفه حج‏
48 بازدید
تاریخ ارائه : 10/20/2012 1:06:00 PM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

1. امامت وفلسفه حج‏

1) فلسفه حج: قَالَ الرِّضَا (ع): إِنَّمَا أُمِرُوا بِالْحَجِّ لِعِلَّةِ الْوِفَادَةِ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ طَلَبِ الزِّيَادَةِ وَ الْخُرُوجِ مِنْ كُلِّ مَا اقْتَرَفَ الْعَبْدُ تَائِباً مِمَّا مَضَي مُسْتَأْنِفاً لِمَا يَسْتَقْبِلُ مَعَ مَا فِيهِ مِنْ إِخْرَاجِ الامْوَالِ وَ تَعَبِ الابْدَانِ وَ الاشْتِغَالِ عَنِ الاهْلِ وَ الْوَلَدِ وَ حَظْرِ النَّفْسِ عَنِ اللَّذَّاتِ شَاخِصاً فِي الْحَرِّ وَ الْبَرْدِ ثَابِتاً عَلَي ذَلِكَ دَائِماً مَعَ الْخُضُوعِ وَ الاسْتِكَانَةِ وَ التَّذَلُّلِ مَعَ مَا فِي ذَلِكَ لِجَمِيعِ الْخَلْقِ مِنَ الْمَنَافِعِ لِجَمِيعِ مَنْ فِي شَرْقِ الارْضِ وَ غَرْبِهَا وَ مَنْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ مِمَّنْ يَحُجُّ وَ مِمَّنْ لَمْ يَحُجَّ مِنْ بَيْنِ تَاجِرٍ وَ جَالِبٍ وَ بَائِعٍ وَ مُشْتَرٍ وَ كَاسِبٍ وَ مِسْكِينٍ وَ مُكَارٍ وَ فَقِيرٍ وَ قَضَاءِ حَوَائِجِ أَهْلِ الاطْرَافِ فِي الْمَوَاضِعِ الْمُمْكِنِ لَهُمُ الاجْتِمَاعُ فِيهِ مَعَ مَا فِيهِ مِنَ التَّفَقُّهِ وَ نَقْلِ أَخْبَارِ الائِمَّةِ (ع) إِلَي كُلِّ صُقْعٍ وَ نَاحِيَة عللالشرائع، ج 1، ص 273.

2) أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَانَ الامَامَ ثُمَّ كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ الْحَسَنُ ثُمَّ الْحُسَيْنُ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ (ع) ثُمَّ هَهْ (منم) كافي، ج 4، ص 466.

3) لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ بلد/ 2- 1.

4) حج وسيله قيام: جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنّاسِ‏ مائده/ 97.

5) امام المسلمين حتي اگر از بيت المال هم كه شده بايد مردم را به حج بفرستد تا با شكوه انجام شود.

6) امام صادق (ع) مي‏فرمود:" اگر مي‏تواني نان و نمك بخوري و پول خود را براي حج ذخيره كني، چنين كن." وافي‏،

2. حضرت ابراهيم (ع)

1) إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ لَلَّذي بِبَكَّةَ مُبارَكاً خانه مردم‏ آل عمران/ 96.

2) إِنِّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً امام مردم‏ بقره/ 124.

3) وَ عَهِدْنا إِلي إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ بقره/ 125.

4) وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهيمَ مُصَلًّي‏ بقره/ 125.

5) طواف بايد بين كعبه و مقام ابراهيم كه امام بود، باشد.

3. حضرت علي (ع)

1. كعبه زادگاه حضرت‏

كعبه با آن همه اهميتي كه دارد زادگاه امام است چون امام اركان البلاد است.

2. اعلام برائت از مشركين‏

آيات اول سوره توبه نازل شد و توسط اميرالمؤمنين (ع) اعلام برائت از مشركين انجام شد.

بايد دانست كه اعلام برائت از مشركين:

اعلام موجوديت مسلمين، اعلام سازش‏ناپذيري مسلمين، اعلام اقتدار مسلمين است، اعلام مواضع مسلمين است، پس كسي كه اين پيام را مي‏خواند بايد حساب شده باشد.

رسول خدا (ص) آيات برائت را اول به ابوبكر داد تابه مكه رفته و در عيد قربان قرائت كند اما پس از اعزام ابوبكر جبرئيل نازم شد و دستور آمد كه اين مأموريت را يا خودت يا مردي از خودت انجام دهد

علي (عليه السلام) خودش را به ابوبكر رساند. آيات را گرفت و در روز عيد قربان در كنار جمره عقبه مستقر شد و فرمود: أنا رسول رسول الله اليكم سپس آيات برائت را خواند و قطعنامه‏اي در چهار بند اعلام كرد:

1) از امسال ورود مشركين به خانه خدا ممنوع.

2) طواف عريان ممنوع.

3) وارد بهشت نمي‏شود مگر مؤمن.

4) عهدها و پيمان‏ها پايان‏يافته اعلام مي‏شود.

علامه طباطبايي درالميزان ميگويد اين ماجرا را بلاذري، ترمذي، واقدي، شعبي، ثعلبي، واحدي، قرطبي، قشيري، سمعاني، احمد حنبل، محمد بن اسحاق، اعمش، ابوهريره، انس، ابورافع، ابن عباس و ... نقل كرده‏اند

در روايتي نقل شده ابوبكر ناراحت شده خدمت رسول خدا رسيد و علت را پرسيد. حضرت فرمود: لا وَ لَكِنَّ الامِينَ جَبْرَئِيلَ (ع) هَبَطَ إِلَيَّ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِأَنَّهُ لا يُودِّي عَنْكَ إِلا أَنْتَ أَوْ رَجُلٌ مِنْكَ وَ عَلِيٌّ مِنِّي وَ لا يُودِّي عَنِّي إِلا عَلِيٌ‏ إرشاد مفيد، ج 1، ص 65.

3. غدير خم مكمل حج است‏

نصب امام درمسير حج (غدير خم)

4. حج محل تبليغ امامت‏

جابر بن عبدالله انصاري و ابوذر غفاري و ... درايام حج شركت كرده ازهر فرصتي استفاده مي نمودند و حديث غدير خم را نقل مي‏كردند.

4. امام حسن (ع)

امام سجاد (ع) بارها پياده و امام حسن (ع) بيست مرتبه پياده به حج رفتند.

5. امام حسين (ع)

1) قبل از سال 61 سه سال امام عليه السلام در مراسم حج شركت مي‏كرد و صحابه و تابعين را دعوت كرده و مي‏فرمود: سخنان مرا بنويسيد و به اهل بلاد خود برسانيد.

2) با وضعيت بسيار حساس و درموقعيت بسيار حساسي شهر مكه را ترك كرد به طوري كه مهمترين خبر حج آن سال، اين خبر بود.

6. امام سجاد (ع)

عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ قَال:" حَجَّ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ (ع) مَاشِياً فَسَارَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَي مَكَّةَ" إرشاد مفيد، ج 2، ص 144.

قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ (ع): أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا ابْنُ مَكَّةَ وَ مِنَي أَنَا ابْنُ زَمْزَمَ وَ الصَّفَا بحارالانوار، ج 45، ص 137.

امام سجاد (ع) در هر شبانه‏روز ماه رمضان بعد از هر نماز از خداوند توفيق حج طلب مي‏كند و گاهي در يك دعا چند مرتبه.

7. امام باقر (ع)

قَالَ الْبَاقِرُ (ع): إِنَّمَا أُمِرَ النَّاسُ أَنْ يَأْتُوا هَذِهِ الاحْجَارَ فَيَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ يَأْتُونَا فَيُخْبِرُونَا بِوَلايَتِهِمْ وَ يَعْرِضُوا عَلَيْنَا نَصْرَهُمْ‏ كافي، ج 4، ص 549.

امام باقر (ع) وصيت مي‏كند كه ده سال در سرزمين مني براي او عزاداري كنند و جنايات حكومت ظالم را كه بر اهلبيت وارد كرده اند، بگويند.

8. امام زمان (عج)

1) امام زمان (ع) هر سال در مراسم حج حضور دارند.

آري در عرفاتي كه امام نباشد معرفتي نيست در مشعري كه امام نباشد شعوري نيست.

اگر در مني امام نباشد رمي نيست شيطان‏ها قد علم كرده ايستاده‏اند.

اگر در كنار زمزم امام نباشد آبي نيست بلكه سراب است.

همانطور كه حيات هر زنده‏اي وابسته به آب است‏ مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍ‏ انبياء/ 30.

حيات معنوي هر انسان از رهبران آسماني است. دَعاكُمْ لِما يُحْييكُمْ‏ انفال/ 24.

كمالالدين، ج 2، ص 390.

2) علماي ما بيش از هر جا در مراسم حج به دنبال گمشده خود يعني امام زمان (ع) مي‏رفته‏اند. علي بن مهزيار اهوازي حدود بيست مرتبه به عشق ديدار امام عصر به حج رفت تا اينكه در مرتبه آخر به او مژده داده شد كه امسال خدمت حضرت مشرف خواهي شد. سراسيمه با اولين كاروان حركت كرد و خود را از راه عتبات به مكه رساند. روزي پس از طواف شخصي را ديد كه او را با نام صدا ميزند خلاصه قرار گذاشتند در فلان جا در خدمت امام رسيدند ...

در روايت آمده: امام زمان (ع) به اذن خدا حركتش را از مكه شروع مي‏كند در حالي كه تمام مردم جهان صدايش را مي‏شنوند و تصويرش را مي‏بينند به خانه كعبه تكيه زده مي‏گويد: بَقِيَّتُ اللّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُومِنينَ‏ هود/ 86.

و مردم را دعوت ميكند. اولين گروهي كه با آن حضرت بيعت مي‏كنند 313 نفر هستند حضرت در مكه مي‏مانند تا تعداد يارانش به ده هزار نفر مي‏رسد. از آنجا به سمت مدينه حركت مي‏كند. كمالالدين، ج 1، ص 330.